چند استفاده‌ جدید از مواد سفیدکننده

چند استفاده‌ جدید از مواد سفیدکننده

[ad_1]

به گزارش جام جم آنلاین، برای حذف لکه‌ها، ضدعفونی کردن و سفیدکنندگی ظروف از وایتکس یا مواد سفیدکننده استفاده می‌کنیم؛ اما «ایرنا زندگی» می‌خواهد شما را با استفاده‌های دیگری از مواد سفیدکننده آشنا کند.

۱. باعث شکوفایی بذرها می‌شود

اگر می‌خواهید بذرهای جدید جوانه بزنند و ثمر بدهند قبل از اینکه در گلدان آنها را بکارید، گلدان را با نیم استکان سفیدکننده در مدت ۵ دقیقه، ضدعفونی کنید تا باکتری‌ها و بیماری‌های گیاهان قدیمی گلدان به آنها منتقل نشوند.

۲. پاکسازی سطل زباله

تنها سفیدکننده مواد مناسبی برای ضدعفونی کردن و استریل کردن سطل‌ های زباله هستند. زیرا جرم‌ها، کثیفی‌ها و هم عوامل بیماری‌زا را از بین می‌برد. ابتدا با مایع صابونی سطل را بشویید و سپس نیم استکان سفیدکننده را در ۱ گالن آب حل کرده سطل را شست و شو دهید.

۳. گل‌ها را تازه نگه‌ دارید

برای بیشتر زنده نگه‌ داشتن گل‌ها می‌توانید از سفیدکننده استفاده کنید. ساقه‌ی گل‌ها را در آب سرد بگذارید و یک چهارم چای‌خوری سفیدکننده در آن بریزید. در این صورت گل‌ها برای مدت زمان طولانی‌تری تازه‌ می‌مانند.

۴. از بین بردن قارچ‌

گاهی اوقات به علت وجود رطوبت ممکن است روی رختخواب‌ها و دیوارها، لکه‌های سیاهی به نام کپک‌ به وجود آید. کپک‌ها از قارچ‌ها به وجود می‌آیند و به راحتی با سفیدکننده‌ها از بین می‌روند. تنها کافی است نسبت مساوی از آب و وایتکس را مخلوط کرده و بر روی دیوار یا پارچه اسپری کنید سپس بشویید.

۶. ضدعفونی کردن اسباب ‌بازی‌ها

لگوها و دیگر اسباب بازی بچه‌ها باید تمیز و عاری از هر گونه میکروب، باکتری یا قارچ‌ها باشد؛ زیرا کودکان این قطعات را در دهان خود می‌کنند. از یک قاشق غذا خوری در یک و نیم لیتر آب حل کنید. سپس روی وسایل بازی جامد و قابل شست و شوی کودکان اسپری کنید و اجازه دهید خشک شود. سپس با آب گرم بشویید و خشک کنید.

[ad_2]

Source link

چرا قرص‌های آنتی بیوتیک‌ با هم تداخل ندارند؟

چرا قرص‌های آنتی بیوتیک‌ با هم تداخل ندارند؟

[ad_1]

به گزارش جام جم آنلاین از ایرنا، در واقع ما نمی‌توانیم دقیق پیش‌بینی کنیم که یک قرص در بدن ما تا چه حد عملکرد خواهد داشت.

گاهی اوقات مصرف دو نوع قرص‌ آنتی بیوتیک موجب اثر بخشی بیشتر می‌شود و گاهی اوقات معکوس عمل می‌کنند.

گفتیم که پیش‌بینی عملکرد قرص‌ها در بدن به طور دقیق امکان‌پذیر نخواهد بود؛ اما مطالعات جدید درباره‌ی آنتی بیوتیک‌ها، اطلاعاتی دقیق درباره‌ی عملکرد آنها در بدن به ما می‌دهند زیرا اگر مصرف ۲ دارو آنتی‌بیوتیک منجر افزایش تعداد باکتری‌ها در بدن شوند که برای ما دردسر ساز خواهند بود.

گزارش امروز «ایرنا زندگی» گزارشی در این‌باره که نتیجه‌ همکاری مطالعاتی؛ ۱. پروفسور توبیاس بولن باخ، از دانشگاه کولون ۲. پروفسور گسپر تیکاتیک ۳. بُو کاویک، دکتر پژوهشی از موسسه‌ی دانش و تکنولوژی استرالیا است را با شما به اشتراک می‌گذارد.

در ابتدا تیم مطالعاتی هدف خود را از این پژوهش این‌ گونه بیان کردند: «ما قصد داریم، عملکرد آنتی بیوتیک‌ها که از رشد پروتئین‌های پرورش باکتری جلوگیری می‌کنند را تا حد ممکن بر اساس مدل‌های ریاضی به طور دقیق پیش‌بینی کنیم».

ریبوزوم‌های باکتری‌ها به تدریج ژن‌های دی‌ان‌ای را برای آمینواسید پروتئین‌ها ترجمه می‌کنند. کار آنتی بیوتیک‌ها در بدن ما جلوگیری از این ترجمه است. آنتی بیوتیک‌های مختلف روش‌های متفاوتی برای جلوگیری از تکمیل سیکل ترجمه به کار می‌گیرند.

تداخل قرص‌های آنتی بیوتیک برای مثال به این صورت خواهد بود که برخی از قرص‌ها از ابتدای سیکل ترجمه آن را مهار می‌کنند که اگر دو قرص همزمان یک روش برای مهار کردن سیکل داشته باشند، عملکرد آنها با کاهش فاحش سرعت مواجه می‌شود.

روش برخی از آنتی بیوتیک‌ها برای مهار کردن سیکل، در میان آن نیز وجود دارد که در این صورت با آنتی بیوتیک‌هایی که در ابتدای سیکل مهار می‌کنند تداخل پیدا کرده و اثر این دسته دوم از بین رفته و تعداد زیادی از ریبوزوم‌ها برای پروئتین‌ها ترجمه شده و باکتری‌ها ساخته خواهند شد.

برای جلوگیری از این تداخل بهتر است که هیچ آنتی بیوتیکی را با دیگر آنتی بیوتیک‌ها همزمان مصرف نکنیم. اگر از یک داروی آنتی بیوتیک نتیجه‌ اثربخشی نگرفتید، مصرف آن را قطع و با مشورت پزشک در فصله زمانی مناسب، نوع دیگری را امتحان کنید.

[ad_2]

Source link

کاهش خطر عفونت با کمک تار عنکبوت

کاهش خطر عفونت با کمک تار عنکبوت

[ad_1]

به گزارش جام جم آنلاین از ایسنا، پژوهشگران «دانشگاه بایرویت» (University of Bayreuth) آلمان، زیست‌ موادی ابداع کرده‌اند که شاید بتواند خطر عفونت را برطرف کند و روند ترمیم را سهولت ببخشد.

این گروه پژوهشی به سرپرستی دکتر توماس اسکیبل (Thomas Scheibel)، استاد دانشگاه بایرویت توانستند خواص این مواد را که ارتباط نزدیکی با زیست‌پزشکی دارند، با هم ادغام کنند. این مواد نانوساختاربندی شده، بر پروتئین تار عنکبوت مبتنی هستند.

پژوهشگران در روند این کار، از تجمع باکتری‌ها و قارچ‌ها پیشگیری کردند اما در همین زمان توانستند به تولید بافت انسانی کمک کنند.

زیست‌مواد ارائه شده می‌توانند در ایمپلنت‌های پزشکی، پانسمان زخم، پروتزها، لنزهای طبی و مواردی از این دست به کار بروند.

این یک خطر ابتلا به عفونت است که کمتر مورد بررسی قرار می‌گیرد. میکروب‌هایی که روی سطح اشیا می‌نشینند، برای درمان و کیفیت زندگی مهم هستند.

آنها به تدریج، زیست‌لایه‌ای ضخیم و اغلب نامرئی را شکل می‌دهند که حتی با کمک پاک‌کننده‌ها نمی‌توان آن را به سادگی برطرف کرد و اغلب در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها و آنتی میکوتیک‌ها مقاوم هستند.

باکتری‌ها و قارچ‌ها می‌توانند به بافت‌های مجاور یک ارگانیسم نیز بروند؛ در نتیجه نه تنها در روند ترمیم مداخله می‌کنند، بلکه حتی می‌توانند به بروز عفونت‌هایی منجر شوند که زندگی را تهدید می‌کنند.

پژوهشگران دانشگاه «بایرویت» در بررسی جدید خود، راه حلی برای این مشکل یافته‌اند. آنها با روش زیست‌فناوری، به تولید پروتئین‌های تار عنکبوت پرداختند و ماده‌ای ابداع کردند که از چسبندگی میکروب‌های بیماری‌زا پیشگیری می‌کند حتی باکتری استرپتوکوک (Streptococcus) که در برابر چندین عامل آنتی‌باکتریال مقاوم است، امکان نشستن روی سطح این ماده را ندارد.

زیست‌لایه‌هایی که روی ابزار پزشکی، تجهیزات ورزشی، لنزهای طبی، پروتزها و اشیای دیگری که روزانه از آنها استفاده می‌شود، شکل می‌گیرند، با روش به زودی از بین می‌روند.

این مواد طوری طراحی شده‌اند تا علاوه بر پیشگیری از تجمع باکتری، امکان چسبندگی و تکثیر سلول‌های انسان روی سطح آنها فراهم شود.

بدین ترتیب اگر برای پانسمان زخم، جایگزینی پوست یا ایمپلنت به کار بروند، می‌توانند از تکثیر بافت آسیب‌دیده یا از بین رفته پشتیبانی کنند.

میزان خطر عفونت این مواد در مقایسه با مواد دیگری که پیشتر برای تکثیر بافت به کار رفته‌اند، بسیار کم است. با ارائه این مواد، پوشش‌های مقاوم در برابر میکروب برای کاربردهای زیست‌پزشکی و فنی، در آینده نزدیک در دسترس خواهد بود.

پژوهشگران تاکنون عملکرد دفع میکروب را روی دو نوع ماده موجود در ابریشم عنکبوت آزمایش کرده‌اند. آنها آزمایش خود را روی لایه‌ها و پوشش‌هایی که تنها چند نانومتر ضخامت دارند و همچنین روی چارچوب‌های سه‌بعدی از جنس هیدروژل که می‌توان از آنها برای بازسازی بافت استفاده کرد، انجام داده‌اند.

اسکیبل گفت: بررسی‌هایی که تا به امروز انجام داده‌ایم، به یافته‌هایی ختم شده‌اند که برای کارهای پژوهشی آینده، کاملا غیرمنتظره هستند. ویژگی میکروب‌زدایی زیست‌موادی که ما ابداع کرده‌ایم، مبتنی بر اثرات سمی نیستند که سلول را از بین می‌برند.

دکتر گریگور لنگ، نویسنده ارشد این پژوهش گفت: دیگر جنبه جالب پژوهش ما این است که طبیعت بار دیگر ثابت کرده که می‌تواند الگوی ایده‌آلی برای مفاهیم بسیار پیشرفته مواد باشد. تار عنکبوت، مقاومت بالایی در برابر هجوم باکتری‌ها دارد و بازسازی این ویژگی‌ها با روش زیست‌فناوری، یک پیشرفت غیرمنتظره است.

این گروه پژوهشی، پروتئین‌های تار عنکبوت را به طور خاص با نانوساختارهای متنوع طراحی کردند تا ویژگی‌های مربوط به زیست‌پزشکی را برای کاربردهای خاص تنظیم کنند.

[ad_2]

Source link

مقابله با آسیب‌های مغزی و نخاعی با استفاده از آنزیم طبیعی

مقابله با آسیب‌های مغزی و نخاعی با استفاده از آنزیم طبیعی

[ad_1]

به گزارش جام جم آنلاین از ایرنا، این آنزیم در طبیعت توسط نوعی باکتری تولید می‌شود و حدود دو دهه قبل شناسایی شده است.

اما دو مشکل جدی در مسیر استفاده از آن وجود دارد؛ اول این که آنزیم در محیط زیست باکتری به قدر کافی پایدار است، اما در محیط بدن انسان تجمع‌ کرده و قابلیت حرکت خود را از دست می‌دهد. مشکل دوم این است که آنزیم در مجاورت سایر ترکیبات شیمیایی که به‌ منظور آماده‌سازی آن برای تحویل به بدن مورد استفاده قرار می‌گیرند، بسیار شکننده بوده و به سرعت تجزیه می‌شود.

محققان دانشگاه تورنتو کانادا با همکاری محققان دانشگاه میشیگان برای حل این مشکلات، به سراغ الگوریتم‌های کامپیوتری رفتند و توانستند راهکاری را شناسایی کنند که امکان تغییر آنزیم را به گونه‌ای مناسب برای استفاده در بدن انسان فراهم کرد.

در نمونه جدید این آنزیم مجموعا ۳۷ اسید آمینه جایگزین شده و در نتیجه ساختار آنزیم بسیار پایدارتر از نمونه طبیعی آن است.

نمونه طبیعی آنزیم حداکثر ظرف ۲۴ ساعت کارآیی خود را از دست می‌دهد، اما نمونه تغییریافته آن تا ۷ روز فعال است. همچنین این آنزیم قادر است با سرعت بیشتری محل آسیب‌دیدگی را تحت تاثیر قرار دهد.

در حال حاضر محققان این آنزیم را در مدل‌های مختلف آسیب‌های مغزی و نخاعی مورد آزمایش قرار می‌دهند تا قابلیت‌ها و کارکردهای بالقوه آن را به درستی شناسایی کنند.

[ad_2]

Source link