ایده ای رومانتیک برای سورپرایز کردن شوهر

ایده ای رومانتیک برای سورپرایز کردن شوهر


پیشنهادهایی برای سورپرایز کردن شوهر با ایده های دوست داشتنی برای مردان

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از نمناک ، اگر دوست دارید همسر خود را وابسته خود نمایید و حس محترم بودن را به او القا کنید و زندگی مشترکتان را از حالت کسالت در آورید ، می توانید او را با انجام کارهای ساده ای غافلگیر کنید . سورپرایز کردن شوهر حس علاقه و احترام را درونش به وجود می آورد و نیاز نیست که هزینه هنگفتی برای آن بپردازید ، شما می توانید در هر محدوده ی مالی،زمانی و مکانی شوهرتان را سوپرایز کنید.


لازم است برای سورپرایز کردن شوهرتان حتما علایق و سلیقه او را بشناسید و مطابق با این سلایق ایده های جالب و خوبی را برای سورپرایز کردن شوهرتا ن به کار بگیرید. در این بخشبه بهترین روش های سوپرایز کردن همسر می پردازیم.

 

یک شب رویایی برای همسرتان بسازید

یک ایده ساده و ارزان و رمانتیک که شوهرتان حتما می پسندد این است که بچه ها را به خانه مادرتان بفرستید و فضای خانه را آرام سازید ، غذای و نوشیدنی مورد علاقه همسرتان را تهیه کنید و یک موسیقی ملایم برای پخش بگذارید سپس لباس خواب مورد علاقه همسرتان را بپوشید و یک شب رویایی را با او بگذرانید.

یک نامه عاشقانه بنویسید

یکی از راه های غافلگیر کردن مردان که برای هر زنی مقدور است ، نوشتن یک نامه عاشقانه و مخفی کردن آن در جیب اوست . شما این نامه را در قالب چند جمله عاشقانه بنویسید تا او دریابد چقدر عاشقش هستید.

ایده های سورپرایز

یک سفر کوتاه مدت برنامه ریزی کنید.

اگربرای سوپرایز همسرتان سفری را برنامه ریزی کرده اید باید مطمئن باشید برنامه یا کاری برای انجام در آن روزها ندارد. این سورپرایز کمی حقه و حواس جمع می خواهد . لازم است 4 روز قبل از سفر همسرتا را غافلگیر سازید و این سفر را تا لحظه آخر از او پنهان نسازید زیرا ممکن است همسرتان مخالفت کند. برای اینکه همسرتان خسته نشود سفر آخرهفته و چند روزه به یکی از شهرهای نزدیک انتخاب کنید.

غذای مورد علاقه شوهر همسرتان را درست کنید

باید بدانید اگر می خواهید همسرتان را وابسته کنید و او را غافلگیر سازید بهترین گزینه درست کردن غذای مورد علاقه ی اوست. شما می توانید دسر ، پیش غذا و غذای مورد علاقه همسرتان را قبل از ورود او به خانه روی میز بچینید و میزغذا را نیز به بهترین شکل ممکن بیارایید انند زمانی که مهمان ویژه ای دارید.همچنین شما می توانید غذایی را تهیه کنید که شوهرتان دوست دارد ولی مدت هاست که نخورده است.

وسایل الکترونیکی برای او بخرید

اگر دوست دارید همسرتان را با خرید هدیه سوپرایز کنید برای او وسایل مختلف الکترونیکی مانند موبایل جدید،یک mp3 پلیر،هدست و… بخرید زیراکه بیشتر مردان همواره تمایل به داشتن وسایل مختلف الکترونیکی دارند. این هدیه را در جایی بگذارید و چیزی بروز ندهید تا وقتی که همسرتان آن را بیابد و سپس از خوشحال شدن او لذت ببرید.

شوهر خود را با این ایده های جالب سوپرایز کنید

برنامه ای برای خوشگذرانی کنار دوستانش ترتیب دهید

بهترین روش برای این سورپرایزهمسرتان این است که برنامه ای برای تماشای مسابقه ورزشی با دوستانش بچینید و از آنها بخواهید که برنامه را به صورت راز نگه دارند. شما می توانید بلیط ها را در یک پاکت جایی که شوهرتان ببینید قرار دهید و یا از دوستان او دعوت کنید تا قبل از آمدن شوهرتان به خانه شما بیایند وبا هم او را غافلگیر نمایید.



Source link

فاصله سنی ایده آل بین فرزندان چقدر است؟

فاصله سنی ایده آل بین فرزندان چقدر است؟


به گزارش جام جم آنلاین به نقل از باشگاه خبر نگاران جوان ، یاسر مهدویان روانشناس و مشاور درباره فاصله سنی ایده ال بین فرزندان، اظهار کرد: تصمیم گیری برای داشتن فرزند دوم به عوامل مختلفی بستگی دارد و بیان یک عدد مشخص به عنوان فاصله سنی ایده ال برای فرزندان چندان منطقی به نظر نمی‌رسد.

وی با اشاره به اینکه فاصله تقریبی ۳ سال را می‌توان به عنوان فاصله سنی مناسب بین فرزندان در نظر گرفت، گفت: یک فاصله سه ساله فرصت مناسبی است برای اینکه مادر بتواند عوارض جسمی ناشی از به دنیا آورن فرزند اول و خستگی مراقبت شبانه روزی از او را پشت سر بگذارد.

این روانشناس تصریح کرد: از آنجایی که کودک زیر دو سال به توجه و مراقبت فیزیکی و عاطفی زیادی از طرف والدین به خصوص مادر نیاز دارد بنابراین بهتر است بارداری دوم به پایان دوسالگی کودک اول موکول شود. همچنین درطول این زمان فرزند اول فرصت مناسب و کافی برای بهره مندی از توجه و محبت تمام و کمال پدر و مادر دارد.

مهدویان با بیان اینکه از طرفی فاصله سنی زیر سه سال ممکن است باعث ایجاد تنش‌های عاطفی و روحی بین فرزندان شود، افزود: حسادت، احساس رقابت و مشاجره‌های تکراری مواردی هستند که به عنوان معایب فاصله سنی کم می‌توان به آن اشاره کرد.

وی با اشاره به اینکه آمادگی فرزند اول برای پذیرش خواهر یا بردار کنار خود جدای از سن او از اهمیت زیادی برخوردار است، بیان کرد: گاهی شاهد این هستیم که ورود کودک جدید به خانواده شرایط را برای کودکی که دچار اضطراب، بیش فعالی، وابستگی بیش از حد و … است سخت‌تر می‌کند؛ بنابراین علاوه بر فاصله سنی نرمال شرایط کودک اول نیز باید در نظر گرفته شود.

این روانشناس با اشاره به اینکه در این میان شاغل بودن یا نبودن مادر نیز در تعیین فاصله‌ی سنی کودکان موثر است، ادامه داد: فاصله سنی کم بین فرزندان چالش‌های بیشتری را برای مادر شاغل و کودکانش به خصوص کودک اول به وجود می‌آورد.

مهدویان تصریح کرد: مادری را در نظر بگیرید که روزانه چند ساعت از وقت خود را در محل کارش می‌گذراند و پس از بازگشت باید زمان و انرژی خود را بین دو کودک نوپا و خردسال تقسیم می‌کند. در چنین مواردی فاصله سنی بیشتری را بین فرزندان توصیه می‌کنیم، زیرا در این موارد کودک بزرگتر برای انجام برخی کارهایش به استقال نسبی رسیده و حتی می‌تواند برای مادر کمک کننده نیز باشد.

وی اضافه کرد: کودکان با فاصله سنی حدودا سه سال تقریبا متعلق به یک گروه سنی هستند و وجه اشتراک بیشتری در توانایی‌ها و رفتارهایشان هستند، آن‌ها معمولی هم بازی خوبی برای هم هستند و در بزرگسالی هم صمیمت بیشتری دارند. این کودکان به دلیل تعاملی که با یکدیگر دارند از مهارت‌های کلامی، اجتماعی و قدرت حل مسئله بیشتری نیز برخوردارند.

این روانشناس گفت: در صورتی که کودکان با فاصله سنی زیاد به خصوص اگر جنسیت متفاوت نیز داشته باشند نیازها، علاقمندی ها، سرگرمی‌های متفاوتی نیز دارند بنابراین ارتباط کمتری با یکدیگر برقرار می‌کنند. همچنین برآوردن نیاز‌های متفاوت آنان برای والدین نیز سخت‌تر می‌شود.

مهدویان با بیان اینکه هرچند فاصله سنی سه سال بین فرزندان را می‌توان ایده ال است، اما این زمان در همه خانواده‌ها یکسان نیست، افزود: عوامل مختلفی دیگری نیز بر این زمان موثرند.

وی خاطرنشان کرد: مسائلی همچون وضعیت اقتصادی و سطح درآمد خانواده، روابط زوجین، وضعیت روحی و جسمی مادر، سلامت جسمی و روانی کودک اول از دیگر عواملی هستند که برای داشتن فرزند دوم باید در نظر گرفته شوند.



Source link

دوری زن و شوهر در زندگی مشترک صحیح است یا خیر؟

دوری زن و شوهر در زندگی مشترک صحیح است یا خیر؟


به گزارش جام جم آنلاین به نقل از بیتوته ، دوری ازهمسر بنا به دلایل کاری، ماموریت و… برای مدت کوتاهی، یکی از موقعیت‌های خاص است که می‌تواند منجر به برون ریزی مثبت ویا منفی در رابطه شود.

اگر دوری از همسر درمسیر هدف مشترک زندگی زوجین باشد و دلایل ماموریت و اشتغال داشته باشد اصولا باید زوجین درموردش توافق کنند. چون تصمیم گیری مشترک یکی از تعهدات مهم زندگی مشترک است و هیچکدام از زوجین نباید به تنهایی در این فرایند تصمیم گیری کنند.

دوست داشتن در روابطی که با دوری همراه است چندان ساده نیست، اما برخی زوج‌ها کاری می‌کنند که این مسئله برایشان جا بیفتد و آن را از همیشه محکم‌تر می‌کنند.

موضوعی که در روابط بین افراد حائز اهمیت است، مسئله صرف زمان و انرژی لازم جهت حفظ و تداوم روابط است.هر قدر این رابطه نزدیکتر باشد لازم است زمان بیشتری را برای حفظ، تداوم و بهبود آن صرف کنیم. از میان روابط مختلفی که در زندگی ما وجود دارد، رابطه بین زوجین از سایر روابط حساس تر است و جایگاه ویژه ای در زندگی فرد دارد.


نکته هایی برای حفظ رابطه های راه دور همسران 

  •  هر روز با هم در ارتباط باشید
  • به برنامه های روزانه خویش اهمیت دهید
  • به درد دل های یکدیگر گوش کنید 
  •  دل تنگی هایتان را نادیده نگیرید
  • اعتماد طرف مقابل را بخود جلب کنید
  • هرچند وقت یک بار هم‌دیگر را ملاقات کنید
  • کارهایتان را با هم انجام دهید
  • از اینترنت بهره بگیرید
  • برای هم هدیه بفرستید
  • کارهای عقب مانده خویش را انجام دهید
  • یادگاری بر جای بگذارید


اگر بنا به دلایلی مجبور به دوری مکانی از یکدیگر هستید مطمئن باشید که این دوری ها موقتی است و راهکارهایی را برای غنی تر کردن رابطه خود داشته باشید. علاوه بر این باید هر دو طرف سعی کنند از زمان هایی که در کنار یکدیگر هستند بهترین استفاده را بکنند و لذت ببرند.

صورت کلی در رابطه زوجین اغلب تصمیم گیری فردی نداریم و بهتر است تصمیمات به صورت مشترک اتخاذ شوند و اگر شرایط یکی از زوجین در بدو شروع ارتباط ازدواجی دوری‌های دوره‌ای و نامنظم است باید عنوان شود تا توافق و تصمیم گیری صورت پذیرد وبه هیچ عنوان نباید پنهان کاری شود، اگر این موارد در طول زندگی اتفاق بیفتد دراین حالت نیز باید توافقات لازم برای تصمیم گیری صورت پذیرد.



Source link

نسخه‌ای کوچک برای خانواده سالم

نسخه‌ای کوچک برای خانواده سالم


به گزارش جام جم آنلاین به نقل از تبیان ، آثار رعایت توصیه‌های معصومین (علیهم‌السلام) در زندگی ما بسیار مۆثر و برای انسان بسیار راهگشا است اگر بدین توصیه‌ها توجه نمایید و بدان اهتمام ورزید، زندگی سعادت مندانه ای را در پیش خواهید داشت. مقوله تربیت فرزند و توجه کردن به فرزندان و جوانان از توصیه‌های اکید حضرات معصومین (علیهم السلام) و اوصیای اسلام است که هرعقل سلیم و غیر مغرضی نیز بر این مهم و نظرات شایسته و نسخه های عملی ایشان صحه می‌گذارد.

مقوله تربیت جنسی و راه کار و فنون مواجهه با آن موضوعی است که روایات اهل بیت (ع) بر آن تأکید دارد. توجه به این مهم در خانواده، فرزندان را در مسیر درستی هدایت می کند.

 

راه خیر یا شر؟

باید توجه داشت روش اسلام در برخورد با مقوله ی غرایز جنسی با سایر ادیان متفاوت است، سایر ادیان دستیابی به کمال را سرکوبی غرایز می‌داند ولی اسلام بهره گیری و بهره مندی از کمال را در کنترل می‌داند، اگر غرایز به صورت صحیح ارضاء نشوند و به آنها توجه نشود ثمره آن سرکشی است، این امر موضوعی است که انسان باید مشخص کند می‌خواهد راه خیر و مشروع را انتخاب کند و یا راه شر و نامشروع و قرآن کریم در اینجا می فرماید: «و هدیناه النجدین» راه خیر و شر را به او نمایان کردیم، در این موضوع باید توجه داشت هر قدر غرایز زیاد و بزرگ باشند در برابر اراده ی انسان ناچیز اند. باید به این موضوع که اسلام بدان اهتمام دارد توجه کرد که اندیشمندان معاصر نیز همین نظر را دارند و با سرکوبی مخالف اند.

 

شرم پله اول تربیت جنسی

یکی از مسائل نهفته در مسئله تربیت جنسی شرم است که روایات معصومین(ع) بر آن تأکید ویژه ای دارند، اگر در محفل و اجتماعی هرچند کوچک و بزرگ سرلوحه اعمال قرار گیرد، سبب رشد و تعالی افراد و دین داری و نفوذ فزاینده دین می‌گردد.

پیامبر اکرم (ص) می فرمایند: اگر حیا (شرم) در فردی بود آن فرد صالح می گردد.

توجه به این سخنان خانواده را به سمت تعالی سوق می دهند و روی افراد خانواده اثر گذار خواهد بود. هنگامی که پدر و مادر رعایت این اصول را مورد توجه خود قرار دهند و خود رعایت نماید ناخودآگاه بر روی فرزندان تأثیر می‌گذارد و الگوی صحیحی برای فرزندان می شود.

در آموزه های دینی روی مقوله دیگری نیز تأکید شده و آن توجه به حقوق فرزندان است که باید بدان توجه شود، شرکت دادن در تصمیم گیری و رفتار با عدالت با آنها و توجه به نیاز های خاص آنان و پاسخگویی به سوالاتی که ذهن آنها را درگیر کرده است، باعث می شود فرزندان در دام هایی که در کمین آنهاست نیافتند و به پاسخ سوالات در خانواده دست یابند

عمل کنید

باید دانست اخلاق و رفتار پدر و مادر همان تربیت است هر کاری آنان انجام می‌دهند، خود الگو و چهارچوب اساسی رفتار فرزندان است. اگر خانواده از دین، اخلاق، احکام و… صحبت کنند ولی در عمل رویه ی عملی نداشته باشد مطمئناً تأثیری نخواهد داشت. حدیث مشهور معصوم (ع) است که می‌گوید «کونوا دعات الناس بغیر السنتکم» مردم را به غیر زبان به سمت امور خیر و خداوند دعوت نمایید.

در آموزه های دینی روی مقوله دیگری نیز تأکید شده و آن توجه به حقوق فرزندان است که باید بدان توجه شود، شرکت دادن در تصمیم گیری و رفتار با عدالت با آنها و توجه به نیاز های خاص آنان و پاسخگویی به سوالاتی که ذهن آنها را درگیر کرده است، باعث می شود فرزندان در دام هایی که در کمین آنهاست نیافتند و به پاسخ سوالات در خانواده دست یابند.



Source link

مشتاق کردن کودکان به همکاری در خانه تکانی

مشتاق کردن کودکان به همکاری در خانه تکانی

در خانه تکانی از کودکان استفاده کنید

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از فان،خانه تکانی آیینی قدیمی است که در هر خانه ایرانی انجام می شود. برای انجام خانه تکانی از اعضای خانواده خود کمک بگیرید و نظافت خانه را به تنهایی انجام ندهید. شما می توانید برای انجام خانه تکانی از همسر و فرزندان خود کمک بگیرید.

همکاری فرزندان در انجام کارهای خانه حس مسئولیت پذیری و نظم و ترتیب را در آنها تقویت می کند . در این بخش به مادرانی که دوست دارند در فصل خانه تکانی، قدری کمک فرزندان را جلب کنند توصیه هایی ارائه می شود.

چگونه از خود کودک در خانه تکانی کمک بگیرید؟

کار های سبک به کودک بسپارید

کار کودک باید متناسب با سن ، توانایی و وقت او باشد. بهتر است از کودک خود بخواهید وسایل خود را جمع کند و کارهای خطرناک مانند کار با مواد شیمیایی را به او نسپارید زیرا اینگونه سلامتی کودک به خطر خواهد افتاد . جمع کردن لباس های زمستانی ، جمع کردن اسباب بازی ها ، گردگیری قفسه ها از کارهای مناسب برای کودکان است.

از او بخواهید اتاق خود را مرتب نماید

هیچگاه خودتان به تنهایی اتاق کودک را مرتب نکنید بلکه زمانی که کودکتان حضور دارد با کمک او اتاق را تمیز کنید تا او ببیند و یاد بگیرد که چگونه می توان اتاق را مرتب کرد و تمیز نگه داشت و در کنار شما تجربه کسب کند.

 

تمیز کاری را به بازی تبدیل کنید!

شما با کمی تلاش و خلاقیت می توانید تمیز کاری را به یک بازی سرگرم کننده و هیجان انگیز تبدیل کنید.برای اینکه کودک خود را ترغیب به انجام خانه تکانی بکنید ، تمیز کردن خانه را به کاری لذت بخش برای او تبدیل کنید مثلا اگر به کودکتان گفته اید که لباس و اسباب بازی های خود را جمع کند به او یک جعبه بدهید و مسابقه بگذارید که چه کسی می تواند زودتر جعبه اش را پر کند و تا زمانی که همه لباس ها و اسباب بازی ها جمع نشده بازی را متوقف نکنید.

یا مثلا بعد از تمام کردن هر کار، یک توپ داخل سبد بسکتبالشان بیاندازند یا برایشان آهنگ بگذارید و اجازه دهید با حرکات موزون به این طرف و آن طرف اتاق بروند.

هنگام خانه تکانی به ساعت صرف غذا و خواب کودک توجه نمایید

مادران هنگام خانه تکانی و سرگرم شدن بچه ها با این کار نباید اجازه دهند که ساعات صرف غذا و خواب بچه ها به هم بریزد زیرا این کار باعث بد اخلاقی آنها می شود پس به این گونه موارد توجه نمایید.

بر سر کودک خود داد نزنید

اگر خانه تکانی بی حوصله تان کرده ، این امر نباید باعث گردد که بر سر کودک خود فریاد بزنید . همچنین اگر کاری زا به فرزندتان سپرده اید و او آنگونه که باید این کار را به نحو احسن انجام نداد ، از داد زدن بر سر بچه ها در مورد نحوه تمیزکاری، جدا خودداری کنید و با خونسردی به آنها توضیحات لازم را بدهید . برای انجام هر کاری باید خوشحالی کنیم و با صدای بلند بخندیم و از بچه ها تشکر کنیم که به ما کمک می کنند.

خانه تکانی را پیچیده نکنید

برای تمیز کردن خانه نیز باید برنامه داشته باشید . اگر شما بدون برنامه یکباره همه وسایل اتاق ها، آشپزخانه، کابینت ها، کمدها و… را بیرون بریزید، خانه نامرتب و ناامن می شود و این بی نظمی سبب تهدید سلامت روانی بچه ها می گردد پس قبل از خانه تکانی از تمام کارهایی که باید انجام شود، فهرستی تهیه کنید و بعد زمانی را برای انجام هر کار در نظر گرفته و به طور منظم اجرا کنید و کارهای راحت و آسان را به کودک خود بسپارید.

 

از مواد شوینده شیمیایی استفاده نکنید

اگر دارای فرزند هستید برای سلامتی فرزند خود اهمیت قائل شوید و از مواد شوینده شیمیایی استفاده نکنید . کار کردن با مواد شوینده شیمیایی سبب مسمومیت و ایجاد مشکلات تنفسی می شود. این مواد شوینده تاثیر مخربی نیز روی کودکان می گذارد، زیرا بچه ها حساس ترند و آسیب جدی تری به سیستم تنفسی آنها وارد می شود.

اسبباب بازی ها را نیز تمیز کنید

بچه ها هر روز با اسباب بازی های خود سرو کار دارند و اسباب بازی ها از حجم زیادی میکروب برخور دارند و ممکن است سلامت کودک ما به دلیل بازی مداوم با آنها به خطر بیفتد بنابراین نظافت «اسباب بازی کودکان» را فراموش نکنید.

گنگ و مبهم صحبت نکنید

اگر می خواهید کودک شما در کارهای خانه مشارکت کند با او گنگ و مبهم صحبت نکنید بلکه مستقیم به او بگویید چه کاری از او می خواهید و او چگونه این کار را انجام دهد مثلا به او بگویید اتاقت را تمیز کن و اسباب بازی هایت را درون سبدش بریز.

کارهایی را به کودک محول کنید که بتواند به اتمام رساند

به کودک خود مسئولیتی متناسب با سن او بدهید و به کودکان کار هایی را محول کنید که می توانند تا انتها انجام دهند زیرا تمام کردن یک مسئولیت به آن ها عزت نفس می دهد و اگر کار را نیمه کاره رها کنند، بی خیال و بی مسئولیت خواهند شد.

 

کودکان را خسته نکنید

زمان زیادی را صرف تمیز کاری نکنید چون کودکان خسته می شوند. مثلا اگر از کودک خواسته اید جا هایی که قدش می رسد را گردگیری کند ، بعد از تمام شدن کارش مسئولیت جدیدی به او ندهید و بگذارید کمی استراحت نماید.

در تمیزکاری به آن ها کمک کنید

اگر به فرزندتان گفته اید که خود اتاقش را تمیز کند ، بهتر است خودتان نیز با او همکاری کنید تا او احساس نکند که با این کار نا آشنا تنها است.

رشوه ندهید

کودکان باید بدانند تمیز کردن اتاقشان یک وظیفه است و باید مسئولیتش را بپذیرند. پس اگر او عنوان کرد که به شرطی خانه را تمیز می کنم که پاداش بگیرم هرگز این کار را نکنید و برای انجام وظایف، به بچه ها جایزه و یا پول ندهید چون این کار باعث می شود آن ها از شما انتظار داشته باشند به ازای هرکاری که در خانه انجام می دهند جایزه دریافت کنند. تنها برای تشویق فرزندتان می توانید برای او غذای مورد علاقه و یا خوراکی محبوبش را تهیه کنید.

آسان گیر باشید!

با این کار مسئولیت پذیری را به کودکان می آموزید و نمی خواهید که از آنها یک خدمه کاربلد بسازید . پس آسان بگیریدو کارهایی که خود دوست دارند را به آنها بسپارید.

 

حواستان به مدرسه او باشد

کودکان باید دو، سه ساعت به انجام تکالیف مدرسه بپردازند و شش ساعت یا بیشتر هم در کلاس درس باشند بنابراین اضافه کردن کارهای دیگر آنها را خسته و عصبی می کند پس این خستگی ها را نیز در نظر بگیرید و برنامه انجام کارهای خانه را براساس آن و به طور مناسب تنظیم کنید؛ مثلا می توانید خانه تکانی را به روزهای آخر هفته موکول کنید.

چگونه فرزندانمان را با خود در کارهای خانه هماهنگ کنیم ؟

کودک بین 3 تا 5 سالگی، هر چیزی را از روی تقلید یاد می گیرد پس مرتب کردن اتاق را مانند بازی به او نشان دهید و او را در این کار همراهی کنید.

بین 6تا 11 سالگی، کودک مستقل تر می شود و ترجیح می دهد اتاقش را به تنهایی مانند یک فرد بزرگسال مرتب کند و معمولا توصیه های شما را نمی پذیرد پس دلایل صحبت های خود را برایش توضیح دهید، از تحمیل نظرات خود اجتناب کنید و به جای او وسایلش را مرتب نکنید.

نوجوان در فاصله سنی 12 تا 18 سال نیز تمایل دارد ، خود را از قید و بندهای خانواده راحت کند و با تنبلی یا عدم پذیرش این اصل را ابراز نماید. نوجوان شما ترجیحا مسائل و قواعد تربیتی را که شما با تمام وجود به آنها پایبند هستید، زیرپا می گذارد.

پس اگر از او خواسته اید که اتاق خود را مرتب کند و او نافرمانی نمود ، بدانید هدف او از مخالفت، فقط اذیت کردن آنی شماست، به آنچه می گوید اعتقادی ندارد و خیلی زود همه چیز را فراموش می کند.

پس صبور باشید و با حفظ حس استقلال طلبی وی، سعی کنید عملیات خانه تکانی را با موفقیت و بدون تنش خانوادگی به سرانجام برسانید و هرگز اتاق فرزندتان را به ویژه زمانی که در خانه نیست، مرتب نکنید.



Source link

چگونه پدر و مادر همسرمان را صدا کنیم؟

چگونه پدر و مادر همسرمان را صدا کنیم


به گزارش جام جم آنلاین به نقل از شیعه نیوز ، یکی از این موارد که معمولا در ابتدای دوران عقد و ازدواج به وجود می‌آید، این است که زن و شوهر جوان نمی‌دانند پدر و مادر همسر خود را با چه عنوانی خطاب کنند؟ عناوین مختلفی وجود دارد از مامان و بابا گرفته تا آقاجون، مامان‌جون یا حامدجون، زری‌جون! بله، بعضی‌ها اسم کوچک پدر و مادر همسرشان را صدا می‌زنند. در ادامه نکاتی در همین باره مطرح خواهد شد.

خیلی با خانواده همسر صمیمی نشوید

دوران عقد بیش از آن‌که دوران خوشحالی، هیجان و جذابیت باشد دوران آشنایی است، آشنایی واقعی. شاید در دوران خواستگاری آشنایی صورت گرفته باشد، اما در دوران عقد دو طرف وارد زندگی یکدیگر می‌شوند، وارد خانواده و زندگی جدیدی که تفاوت زیادی با قبل از آن دارد. نکته اول و مهم‌ترین توصیه‌ام به زن و شوهرها، این است که به طور کلی قرار نیست با خانواده همسر خیلی صمیمی شویم، یک ارتباط درست و قابل احترام هم کافی است. به هر حال خانواده‌های دختر و پسر تفاوت‌هایی دارند که گاه سبب اختلاف می‌شود بنابراین همین اندازه که بتوانیم این رابطه را درست مدیریت کنیم که نه خانواده‌ها و نه رابطه دو نفره آسیب ببیند بلکه به کیفیت روابط کمک کند، کافی است. طبعا هر کسی که ازدواج می‌کند، فرقی نمی‌کند چه دختر و چه پسر، هر کدام‌شان انتظار دارند که همسرشان به عنوان عضوی از خانواده جدید پذیرفته شود و خانواده شان فرد جدید را قبول کنند و همسرش هم خانواده او را دوست داشته باشد. این حالت ایده‌آل است، اما همیشه و برای تمام ازدواج‌ها به خصوص از همان لحظه اول، این حالت مطلوب به وجود نمی‌آید. بهتر است جوانان وقتی ازدواج می‌کنند نظر و دیدگاه واقع‌بینانه‌ای در این باره داشته باشند. وقتی به زندگی دید واقع‌گرایانه داشته باشند، طبعا با مشکلات راحت‌تر کنار می‌آیند.

گفتن مامان و بابا، بار عاطفی سنگینی دارد

انتخاب بعضی افراد برای صدا زدن پدر و مادر همسرشان، واژگان مامان و باباست که باید توجه کرد بار عاطفی سنگینی را با خود حمل می‌کنند. نمی‌توان از دختر یا پسر تازه وارد این توقع را داشت که از این کلمات برای صدا زدن پدر و مادر همسرش استفاده کند. طبیعتا این الزام هم از طرف زن یا شوهر برای دیگری منطقی نیست. به خصوص اگر خانواده‌ای عروس یا داماد جدید را به هر دلیلی قبول نداشته باشند، هرگز حس خوبی از این کلمات دریافت نمی‌کنند و چه بسا حتی به این شکل خطاب کردن‌شان هم رضایت ندهند. از سوی دیگر دختر یا پسر هم اگر احساس همدلی و عشق و محبت از مادر و پدر همسر دریافت نکرده باشند، نمی‌توانند به آن‌ها مامان و بابا بگویند.

در این بین، برای انتخاب عنوان مناسب، مسئله فرهنگی را که بین خانواده‌ها و اقوام مختلف وجود دارد، نباید نادیده گرفت. در برخی فرهنگ‌ها از لفظ حاج خانم و حاج آقا استفاده می‌کنند. در بعضی شهرستان‌های جنوبی، عمه و عمو می‌گویند. بعضی‌ها آقاجون، مامان جون صدا می‌زنند و بعضی‌ها هم یک جون به آخر اسم پدر یا مادر همسر اضافه می‌کنند. به هر حال هیچ قانون نوشته شده‌ای در این باره وجود ندارد. گرچه با الفاظ صمیمی‌تر می‌توان دریافت محبت بیشتری را انتظار داشت به شرطی که فرهنگ خانواده طرف مقابل، آن را بی ادبی نداند.

با همسرتان مشورت کنید

همچنین توصیه می‌شود زن و شوهر هر کدام نظر خود را مبنی بر این‌که دوست دارد همسرش، پدر و مادر او را چگونه خطاب کند، بیان کند و درخواست خودش را فقط بگوید بدون هیچ اجبار و تهدیدی. ممکن است همسرش با این نظر موافق یا مخالف باشد. اگر موافق بود که بسیار عالی، اما در صورت مخالف بودن اوقات تلخی کردن و انتقام گرفتن (مثلا او هم خانواده طرف مقابل را با عناوین خوب صدا نزند و …) رفتار عاقلانه‌ای به نظر نمی‌رسد. مشورت در این زمینه بین زن و شوهر که شاید شناخت کمتری از ویژگی‌های فرهنگی و اجتماعی خانواده یکدیگر داشته باشند، کارگشا به نظر می‌رسد.

اهمیت این عناوین را دست کم نگیرید

درست صدا زدن پدر و مادر همسر و انتخاب عنوانی مناسب برای آن‌ها، نه تنها باعث می‌شود به شما علاقه‌مند شوند، بلکه باعث افزایش محبت بین زوج هم می‌شود. وقتی خانمی می‌بیند شوهرش، پدر و مادر او را با عناوینی که بعد از مشورت با یکدیگر درباره‌شان به جمع بندی رسیدند، صدا می‌زند، قطعا خوشحال خواهد شد و ناخودآگاه حس بهتری به شوهرش پیدا خواهد کرد. به عنوان نکته نهایی باید توجه کرد که کوچک‌ترین مسائل در زندگی مشترک با کمی بررسی و تحقیق درباره‌شان نه تنها تبدیل به مشکل نمی‌شوند بلکه مایه احساس خوشبختی دو طرف خواهند شد.



Source link

8 رفتار والدین که موجب باهوش شدن فرزندشان می شود

8 رفتار والدین که موجب باهوش شدن فرزندشان می شود


والدین با هشت رفتار می توانند فرزند باهوش داشته باشند

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از نمناک ، همه والدین دوست دارند کودکان خوشحال و سالمی داشته باشند و هم بتوانند آینده سرشار از موفقیت را برای خودشان رقم بزنند در این متن به شما از راه حل هایی که موجب افزایش هوش کودک می شود معرفی می کنیم.


 

چند رفتار و کار والدین که نتیجه ای شداشتن فرزند باهوش است

کودکان را تشویق کنید:

 اگر کودکتان در گیر بستن بند کفشش است ممکن است بر حسب عادت کمکش کنید اما به فرزندانتان بیاموزید که مستقل باشند و کارهایشان را خودشان انجام دهند سعی کنند و شکست بخورند و دوباره سعی کنند وقتی کودک کاری را خودش انجام میدهد استقلال اورا جشن بگیرید.

به آنها اجازه کثیف کردن بدهید:

آزادی دادن به کثیف کاری های کودک یکی از رازهای داشتن فرزند باهوش است

 اگر میخواهید کودکان باهوشی را پرورش دهید بسیار مهم است که به آنها اجازه دهید کثیف کنند و به جای قر زدن به آنها اجازه انتخاب دهید و برای آنها توضیح دهید که چرا تمیزی مفید است.

به کودکان اجازه بازی دهید:

یکی از راه های تقویت هوش خلاقیت و استقلال کودک بازی است به کودکان اجازه بازی دویدن و اکتشاف را بدهید اگر مدام به کودک بگویید دست نزن ندو میوفتی باعث می شود کودکان بترسند و کار جدیدی را تجربه نکنند اما بازی به آنها اعتماد به نفس می دهد که در نوجوانی خطر کنند و به اهدافشان برسند.

 موفقیت کودکانتان را جشن بگیرید:

جشن گرفتن موفقیت کودکان محرک خوبی برای پیشرفت آنهاست اگر کودکان موفق به رنگ آمیزی عکس بستن بند کفش یا تمام کردن پازل شدند به کودکان نشان دهید که به داشتن آنها افتخار می کنید.

کوشش های کودکان را حمایت کنید:

تلاشهای بچه ها را حمایت کنیدوفراموش نکنید که شما هستید که آنها را حمایت کنید مهم نیست نتیجه عمل چیست مهم کمک به پیشرفت کودکان است انقدر که کودکان متوجه خوب از بد شوند.

 به صداقت کودکان جایزه دهید:

فرزند باهوش و صادق

وقتی کودکان کار ستودنی انجام می دهند از آنها با جایزه ای تقدیر کنید برای آنها توضیح دهید که پر از صداقت هستند و وظیفه شان را به طور کامل انجام میدهند کودک متوجه ارزش صداقت خواهد شد.

}

 به کودکان آزادی دهید:

 آزادی دادن به کودکان ممکن است سخت باشد اما به آنها اجازه دهید خودشان انتخاب و اشتباه کنند این مهم ترین بخش آموختن استقلال هوش و خلاقیت است اگر کودکان عادت دارند روی دیوار نقاشی بکشند تخته ایی برای آنها تهیه کنید و اجازه دهید روی آن نقاشی بکشند.

به کودکان احترام گذاشتن را بیاموزید:

به کودکان یاد بدهید که به والدین احترام بگذارند مثلا اگر با تلفن صحبت می کنید بدانند نباید بین صحبت ها تداخل ایجاد کنندو خودشان باید کارهای شان را انجام دهند و به کس دیگر تکیه نکنند این برای آینده آنها بسیار مفید است.



Source link

چگونه سالمند با نشاطی داشته باشیم؟

چگونه سالمند با نشاطی داشته باشیم؟


به گزارش جام جم آنلاین به نقل از بیتوته ، افرادی که به مرحله سالمندی می رسند نسبت به برقراری ارتباط با دیگران حساس تر می شوند. نوع ارتباطی که اطرافیان یک سالمند با او برقرار می کند می تواند تاثیر زیادی را بر روی نشاط سالمند بگذارد. در این مرحله از زندگی سالمند احساس می کند ناتوان شده است و اگر اطرافیانش به او بی توجهی کنند می توانند بر این فکر او دامن بزنند و فکر او را برایش تایید کنند. پس سعی کنید با سالمندتان ارتباطی همچون ارتباط با افراد جوان تر داشته باشید. 

به چهره سالمندتان نگاه کنید 

یکی از اقداماتی که می تواند به با نشاط بودن سالمند شما کمک کند داشتن ارتباط چهره به چهره با او است. هر زمان که خواستید با سالمندی صحبت کنید و یا او خواست برای شما چیزی را تعریف کند حتما با او ارتباط چهره به چهره داشته باشید و به صورت او نگاه کنید. با این کار می توانید حس مثبت را در او ایجاد کنید. 

به سالمندتان اعتماد به نفس بدهید

اگر می خواهید سالمند شادی را داشته باشید باید به او اعتماد به نفس بدهید. وقتی یک سالمند احساس ارزشمند بودن را داشته باشد بانشاط تر و سرحال تر هم می شود. از او بخواهید از تجربیاتش در مسایل مختلف و حتی جزئی بیان کند. مثل دستور طرز پخت نوعی غذا و … وقتی سالمند ببیند که شما چقدر برایش اهمیت قائل شده اید و می خواهید از تجربیاتش استفاده کنید دقیقا احساس ارزشمندی و اعتماد به نفس را در او ایجاد کرده اید.

از سالمندتان بپرسید 

یکی از کارهایی که می تواند سالمند شما را خوشحال کند و در عین حال سرگرم کند، این است که از او بخواهید برایتان ماجرایی را تعریف کند. تعریف کردن یک داستان از گذشته و یا تعریف کردن قسمتی از یک فیلم و سریال و یا بیان اخبار، می تواند به سالمندتان حس مثبتی را بدهد. 

سالمندی یکی از مراحل زندگی است که در آن افراد بیشتر به افسردگی مبتلا میشوند‎

 

محبت را نادیده نگیرید 

محبت کردن به سالمندان می تواند آنها را سرحال کند. وقتی سالمندی متوجه محبت کردن اطرافیانش به خود می شود، سرشار از انرژی می شود و نیروی دوباره پیدا می کند. حتما به انواع مختلف به سالمندتان محبت کنید. می توانید این کار را طرق مختلف همچون نوازش کردن و یا بوسیدن آنها، صحبت کردن با آنها، کمک به انجام دادن برخی از کارهایشان که توانایی انجام آنها را ندارند و … انجام بدهید. 


پیاده روی و نفس تازه 

انجام دادن ورزش های هوازی می تواند کمک زیادی را به سرحال کردن انسان ها بکند. ورزش های هوازی آن دسته از ورزش ها هستند که حجم بالایی از اکسیژن را وارد ریه ها می کند. اگر سالمندتان سر حال هست حتما او را تشویق به ورزش کردن کنید برای این کار هم می توانید او را به رفتن در جمع سالمندانی که صبح ها در پارک ها ورزش می کنند ترغیب کنید. اگر هم نه، خیلی سالمند سرحالی ندارید، با توجه به شرایطی که او دارد، برایش نوعی ورزش را تنظیم کنید. 

باغبانی

یکی از فعالیت هایی که می تواند به شاد کردن سالمندتان کمک کند؛ استفاده از گل و گیاه می باشد. باغبانی کردن باعث می شود روحیه سالمند تقویت شود و سرگرم شود. پرورش دادن  گیاهان می تواند سالمند شمارا به یاد دوران جوانیشان و پرورش و تربیت فرزندانشان بیاندازد. 

حمایت از سالمند فراموشکار 

اگر سالمندتان فراموشی و آلزایمر دارد حتما از او حمایت کنید حتی اگر یک مطلب را بارها و بارها تعریف کرد هیچ گاه به او نخندید و این نکته را به اعضای کوچکتر خانواده نیز متذکر شوید. مطالب مهمی را که سالمندتان نباید فراموش کند، مثل خوردن قرص را حتما بر روی کاغذی کوچک یادداشت کنید. 

در دسترس سالمندان باشید

سر زدن به سالمندان می تواند موجی از شادی را در آنها رقم بزند. حتی اگر شرایط کاری شما به گونه است که نمی توانید هر روز به آنها سر بزنید با تلفن حتما روزانه از حال آنها خبردار شوید و دل آن را شاد کنید. 

 

مشارکت سالمند فراموش نشود

حتما در کارهای مختلف از مشارکت سالمندتان استفاده کنید. با این کار هم آن ها را سرحال کرده اید و هم حس مثبت ارزشمند بودن را در آنها ایجاد می کنید. برای تهیه غذای خاص و یا خریدن وسیله ای خاص و یا حتی مشارکت دادن در کارهای سبک منزل می توانید از آنها کمک بگیرید. 

 

منبع: تبیان



Source link

قوانین کلی درمورد نحوه رفتار با خانواده همسر!

قوانین کلی درمورد نحوه رفتار با خانواده همسر!


3 قانون کلی در برخورد با خانواده همسر

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از سیمرغ ، یکی از سخت ترین رابطه هایی که ما برقرار می کنیم، با خانواده شوهر است.
وقتی ما ازدواج می کنیم، اکثر ما توجه نمی کنیم که با یک خانواده دیگر وصلت کرده ایم. ممکن است این خانواده رسم و رسوم، رفتارها، و عادتهایی برخلاف ما داشته باشند. زمانی که این اختلاف نظرها یا اختلاف در زمینه رسم و رسوم و غیره وارد خانواده شما شد، کشمکش و درگیری شروع می شود. بنابراین چقدر درگیری قابل تحمل و پذیرفتنی است؟ این موضوع بستگی به افرادی دارد که وارد بحث می شوند. بنابراین یک قاعده کلی درمورد خانواده شوهر این است که از احساساتتان به عنوان یک راهنما کمک بگیرید

بعضی از مسائل وجود دارد که نباید اقوام شوهر در آنها دخالت کنند.

موضوع اول پول و یا نداشتن پول است

زمانی که خانواده همسر سعی می کنند زوج را از لحاظ مالی حمایت کنند یا اهداف مالی در سر دارند، عاقلانه آن است که موضوع را عوض کنیم. مطمئننا در بیشتر موارد خانواده همسر سعی می کنند که به فرزند و یا عروس و دامادشان کمک کنند اما اگر آنها این قصد را داشته باشند که روش زندگی خودشان را بر زندگی فرزندشان پیاده کنند، نشان می دهد که آنها قصد دخالت و فضولی در زندگی شما را دارند. دلیلی ندارد که خانواده ها از فرزندانشان به خاطر نحوه خرج کردن پولشان، یا پس انداز کردن آن یا حتی مقدار درآمد ماهیانه شان عیبجویی کنند. اگر نیاز مبرمی به پول پیدا کردید عاقلانه تر آن است که از افراد دیگری پول قرض بگیرید. بهترین راه این است که برخی مسائل زندگیتان را بین خودتان خصوصی و شخصی کنید و در خانواده های همسرتان نفوذ نکند.

دومین و شاید سخت ترین مورد بین همسر و خانواده همسر بچه ها هستند. نگهداری فرزندتان توسط خانواده همسر یک اشتباه بزرگ است

حتی اگر آنها صلاحیت و توانایی این کار را داشته باشند اما نگهداری فرزندتان توسط آنها می تواند به یک موضوع ناراحت کننده بین شما تبدیل شود. خانواده همسر پدربزرگ و مادربزرگ هستند نه یک مراقب. اگر پدربزرگ و مادربزرگ ها در نقش یک مراقب باشند آنها می توانند تمام رفتارهای شخصی خودشان را وارد تربیت بچه شما بکنند. در این صورت بچه ها دو سری پدر و مادر خواهند داشت و خانواده همسر هم حق دخالت بیشتری در تربیت و شکل گیری شخصیت فرزند شما دارند.

برای بیشتر افراد، ارتباط برقرار کردن با خواهرشوهر و مادرشوهر بسیار سخت است. حتی اگر مادرشوهرشان را به عنوان بهترین دوستشان بدانند. موارد بسیاری وجود دارد که زن ها توسط مادرشوهرانشان احساس تحقیر و سرزنش می کنند. تنها علت قابل قبول آن حس حسادتی است که در این رابطه وجود دارد.

بسیاری از مادرشوهرها نگران نحوه رفتار کردن عروسشان با پسرشان هستند. حتی اگر رابطه عروس و مادرشوهری بسیار دوستانه باشد، مادرشوهر هر شب با عروس تماس می گیرد تا ببیند عروسش برای دردانه اش بعد از پشت سر گذاشتن یک روز سخت کاری چه غذایی درست کرده است. زیرا او نمی تواند تحمل کند که پسرش بعد از یک روز سخت کاری یک غذای آماده و سطحی بخورد. او همچنین به اتو کردن لباسهای پسر و نوه اش اصرار می کند. با این کار او می خواهد این حقیقت را روشن کند که من لباسهای پسرش را اتو نمی کنم.

در چنین مواردی بهترین طرز برخورد با مادرشوهر، تشکر کردن از اوست. اجازه دهید هرآنچه که می خواهد انجام دهد، و به یاد داشته باشید که این شما هستید که هر شب همسرتان را در خانه می بینید. اگر او فکر می کند شما تنبلید پس چه کسی کارهای خانه پسرش را انجام می دهد؟ او همسر و فرزند شما را دوست دارد و می خواهد بهترین کارها را برای آنها انجام دهد.

قوانین کلی درمورد نحوه رفتار با خانواده همسر!
قانون بعدی با فامیل شوهر این است که آنها هرگز نباید از رفتارهای همسرمان که برای ما ناخوشایند است آگاه شوند. هرگز

پدر و مادرها عیوب فرزندانشان را خوب می دانند، و نیازی به یادآوری آنها نیست. انجام دادن این کار مشکلات عدیده ای را سبب می شود. اگر همسرتان مشکلاتی دارد با دوستانتان در میان بگذارید نه با مادرشوهرتان. زیرا زمانی که مشکلتان با شوهرتان حل شد، هرآنچه که شما درمورد همسرتان با مادرشوهرتان مطرح کردید به خاطرش می ماند. بهترین راه این است که مشکلات زناشویی تان را با دوستانتان و یا غریبه ها مطرح کنید یا در دفتر خاطراتتان یادداشت کنید.

در مورد رابطه من و مادرشوهر هم باید بگوییم که ابتدا ممکن است ارتباط برقرار کردن با او کمی سخت باشد اما با مشخص کردن حد و حدودی بین شما و او مشکل حل می شود. هرگز نباید مسائل مالی تان را با خانواده همسر در میان بگذارید، یا مراقبت از بچه هایتان را به خانواده همسرتان بسپارید و یا بدگویی همسرتان را نزد خانواده اش بکنید. پس نتیجه می گیریم که خانواده شوهر هنوز هم ما را به چشم فرزندانشان می بینند. و این نشان دهنده عشق و دوست داشتن بین ماست.



Source link

سرمایه گذاری خوشبختی با بچه دار شدن

سرمایه گذاری خوشبختی با بچه دار شدن


به گزارش جام جم آنلاین به نقل از تبیان ، پس از این که مدتی از ازدواج گذشت و جذابیت های شهوانی و رفتاری، عادی و یکنواخت شد، احساس نیاز به فرزند بیشتر می‌شود، به قول جلال آل احمد « زن و شوهر دو دیوار یک کوچه اند که لازم است کودکی در بین آن توپ بزند». در برخی فرهنگ ها حاملگی آیین ورود به میان سالی و بزرگسالی است. اکثر زوج های ناگزیرند تا 30 سالگی با مشکلات والد – فرزند دست و پنجه نرم کنند و به رغم هزینه های اقتصادیِ بزرگ کردن فرزند، اقدام به فرزنددار شدن می کنند. با تولد کودک، ممکن است تعارضات دوران کودکی والدین احیا شود: مردها بیشتر به فکر شغل و پیشرفت های شغلی خود می باشند، در حالی که زنان بیشتر به ایفای نقش مادری اهمیت می دهند. با تولد کودک، زندگی برای هر دو همسر به نحو چشمگیری تغییر می کند و هر دو در وظایف مربوط به پرورش کودک سهیم خواهند بود.

زن حامله که اکنون دیگر دوران جوانی و مجردی و بلاتکلیفی را پشت سر گذاشته، به نقش مادری نزدیک می‌شود، تغییرات ویژه ی روانی و غُددی پیدا می کند و مواجهه با او به ظرافت های خاصی می طلبد. این زن نیاز به حمایت و حفاظت بیشتر، نیاز به محبت بی پایان و نیاز به کمک در کارهای منزل و فعالیت های روزانه دارد و به عنوان زنی که در بطن خود حامل موجودی زنده است، رسیدگی بیشتری را از نظر عاطفی، جسمی و روحی طلب می کند و به همین دلایل آسیب پذیرتر خواهد بود.
زنان باردار دچار تغییرات روان شناختی می شوند. نگرش آن ها در مورد بارداری و فرزنددار شدن بازتابی از باورهای عمیق در مورد تمامی جنبه های تولید مثل است. بیشتر زنان حاملگی را وسیله ای برای خودشکوفایی و برخی از زنان، حامله شدن را فرایندی خلاق می دانند. دلبستگی روان شناختی به کودک از دوران جنینی شروع می شود. مرد نیز عمیقاً تحت تأثیر حاملگی همسرش قرار می گیرد و آهسته آهسته نگران نقش پدر شدن می‌شود. این زن و مرد جوان با تولد فرزند باید در نقش های خود به عنوان یک زوج یا یک فرد تجدیدنظر کنند. این در حالی است که گاهی در مورد کفایت و لیاقت خود به عنوان یک پدر یا مادر دچار تردید می‌شوند. باید از این پس به نیازهای برآورده نشده ی نوزاد جدید و کودک در حال رشدِ خود نیز توجه کنند. معمولاً زوج ها به این تغییرات و مقتضیات واکنش مثبت نشان می دهند.

چه زمانی برای بچه دار شدن مناسب است؟

 

ازدواج، به دلیل ارضای نیاز جنسی و ارضای غریزه ی بقای نسل منجر به بچه دار شدن خواهد شد. بعد از بچه دار شدن نکته ی مهم این است که زن بعد از این مادر، و شوهر بعد از این پدر خواهد بود، و باید در نقش ها و نیز مسئولیت های خود تجدیدنظر کنند. مسئولیت های بچه داری عبارتند از: مراقبت از نوزاد و مراقبت از یکدیگر.
والدین از ورود نوزاد به خانواده اضطراب دارند و آگاهانه یا ناخودآگاه از ورود این فرد جدید به خانواده و تأثیر آن بر روابط خانواده مردد هستند. زن و شوهری که تاکنون عادت کرده اند فقط نیازهای یکدیگر را برآورده سازند. اکنون باید به نیازهای جدید کودک در حال رشد هم به شکلی ویژه توجه کنند. در شرایط مطلوب تصمیم گیری برای فرزنددار شدن باید با توافق هر دو شریک زندگی انجام گیرد. آگاهی از این که پدر یا مادر شدن، به عنوان وسیله ای برای دستیابی به صمیمیت در یک ازدواج پرتعارض و پر استرس است، در هر صورت مشکل خواهد بود.
زنانی که از نظر روانی سالم هستند، بارداری را نوعی شکوفایی و خلاقیت می دانند که نیازی بنیادی را برآورده می سازد و برای زنان هویتی مستقل پدید می آورد گاه نیز ممکن است زن را دچار کمبود احساس اعتماد به نفس، تخیلات و ترس های ناخودآگاه بکند.
حاملگی بسیاری از روابط زوجین و رفت و آمد آن ها با دوستان شان را محدود کرده و مخارج نسبتاً سنگینی نظیر مخارج خرید پوشک، شیر،‌ لباس و سایر وسایل را به اقتصاد خانواده تحمیل می کند. پس هر دو باید آمادگی های جسمی، روانی و اقتصادی برای فرزنددار شدن را داشته باشند و شاید بنا به دلایلی زن و شوهر زمان مساعد را خود تعیین می کنند.
پس توافق بر سر بچه دار شدن به عوامل متعدد فوق بستگی دارد و ضمن در نظر گرفتن سن – به خصوص سن زنان که نقش حاملگی و نقص های ژنتیکی به سن آنان نیز وابسته است – به نظر می رسد که زایمان های پس از سی و دو سالگی در زنان و گذشت هر یک سال، میزان و درصد نواقص جنینی را افزایش می دهد. بهترین زمان تولد کودک در محدوده ی سه سال پس از ازدواج – یعنی بین 27 تا 32 سالگی – تعیین شده است.

 در کل، به عقیده پژوهشگران، داشتن فرزند یک سرمایه گذاری بلندمدت برای خوشبختی است. البته موارد بیان شده، تنها مزیت های والد شدن نیست. این مطلب به چند فایده روان شناختی پدر و مادر شدن اشاره دارد :

مادر و پدر می شوید

شاید تعجب کنید که چرا ما این امر بدیهی را یکی از فواید داشتن فرزند ذکر می کنیم. جواب ساده است : پدر و مادر شدن احساسی است که خیلی ها می خواهند آن را تجربه کنند، زیرا آن  را مهم و زیبا فرض می کنند و واقعاً هم همین طور است. این مسئله به ویژه در زنان صادق است.

کودک درون شما فعال می شود

وقتی با صدای بچگانه حرف می زنید، مدام جغجغه را تکان می دهید یا شکلک درمی آورید، احساس سبک بودن و بهتر بگوییم، کودک بودن به شما دست می دهد. از ته دل می خندید. خنداندن نوزادتان شما را معتاد به خنده و شادی می کند.انگار می خواهید دوباره کودک شوید، این احساس کودکانه برای شما شادی های کوچک اما عمیق و تاثیرگذار به ارمغان می آورد و باعث می‌شود با روحیه بهتری در محل کار خود حاضر شوید یا به امور زندگی بپردازید.

به محیط اطراف خود بیشتر توجه می کنید و بیشتر یاد می گیرید

در ماه های اول پس از به دنیا آمدن کودک شاید برای خوابیدن، بیرون رفتن برای خرید وسایل خانه، گشت و گذار در بازار یا شرکت در میهمانی ها دچار محدودیت بشوید، ولی به زودی زندگی قدیمی شما جای خودش را با احساس متفاوتی عوض می کند، به طوری که بیشتر به محیط اطراف خود توجه می کنید تا همه اطلاعات مورد نیاز را برای رشد بچه خود پیدا کنید. مثلاً اگر به پارک می روید، به نوع برخورد والدین دیگر با فرزندانشان بیشتر توجه می کنید. همین طور که بچه بزرگ و بزرگ تر می شود، شما بهترین کتاب داستان ها را پیدا می‌کنید، موزه های بچگانه را می بینید، به پارک می روید، کم کم اسم کتاب فروشی های محل را یاد می‌گیرید و… این موارد باعث می شود که محیط اطراف خود را بهتر بشناسید و دائم در پی یادگیری بیشتر باشید.

وقت های زندگی خودتان را بهتر پر می کنید

یاد روزهای قدیم بیفتید که زمان می گذشت و شما فکر می کردید من تمام روز را چه کار کردم. مادر و پدر بودن به شما کمک می‌کند تا اوقات زندگی تان را پر کنید، آن هم با شادی و احساس زیبای مادر یا پدر بودن.

شادی شما افزایش می یابد

 با وارد شدن یک تازه وارد زندگی شما پر از هیجان و سرزندگی می شود و لحظات شادی برای شما و خانواده تان به وجود می آید. وقتی کودک شما کارهای عجیب و غریب انجام می دهد، وقتی کلمات را اشتباه بیان می‌کند و وقتی به طرف شما می دود تا در آغوش شما جای گیرد شادی رادر درون خود احساس می کنید که شاید تا به حال مانند آن را تجربه نکرده بودید.


منابع : سیمرغ / جوان ایرانی 



Source link